Verem otu, Salbeigamander, Teucrium scorodonia
VEREM OTU
Çok Yıllık
0,3-0,8m
7-9 Aylar
Ça,Ho,Na
Otu
Verem otu, Salbeigamander, Teucrium scorodonia L.
Kutlu ot
Kutluca
Yabani adaçayı
Orman adaçayı
Familyası: Ballıbabagillerden,Lippenblülengewachse, Lamiaceae
Drugları: Verem otu; temerii scorodoniae herba
Verem otunun kökleri hariç tamamımın çay, tentür ve natürel ilaç yapılır.
Giriş: Ballıbabagillerin bir alt grubu olan teucriumgillerin(verem otu*giller) takriben 300 türü mevcuttur. Bunlardan en önemlisi verem otu, T. scorodonia olup bunun haricinde amber otu, T. marum(marum verum), Meryem otu, T.palium, dag kısa mahmudu, t.montanum, kısa mahmut otu, T. chamaedrys ve kurtluca, T. scordium’yı sayabiliriz. Verem otu ada çayına benzediğinden yabani adaçayı, orman adaçayı veremi iyileştirdiğinden verem otu, kutlu ot veya kutluca diye de anılır. Troya kralı Teucros’un şifalı bitkiler üzerine yaptığı gözlemler nedeni ile bu bitki türlerine teucrium ismi verilmiştir. Tarihte çok eskiden beri kullanılan verem otunu ilk defa detaylı olarak Belçikalı Dr. Martiny veremli has*talarına karşı kullanmış ve tedavi etmiştir.(1895)
Botanik: Verem otu çok yıllık bir bitki olup genellikle ormanların seyrek olduğu yerlerde kümeler halinde bir arada yetişir. Yaprakları 3-7cm uzun*luğunda 2-5cm eninde, kısa saplı, yumurta şeklinde, kenarları ker*tikli, üzeri pörtüklü, koyu yeşil veya grimsi yeşil renkli, karşılıklı bir sonraki ile çapraz. Çiçeklerinin kupa yaprakları miğfer şeklinde, taç yap*raklarının adaçayından farklı olarak üst dudağı yoktur. Yani verem otu tek dudaklı olup buda dile benzer ve zerve yeşilimsi sarı renklidir. Döllenme tozlukları kahverengimsi kızıl renktedir.
Yetiştirilmesi: Bitki Avrupa ve Asya’nın batısında yaygın olarak yetişir ve genellikle nemli orman, mera ve çimenliklerle su kenarlarında yetişir.
Hasat zamanı: Temmuzdan ekime kadar(kökleri hariç) yerden 5-10cm yukarıdan kesilerek demet yapılır. Gölgelikte ve havadar bir yerde kuru*tulur. Malesef şifalı bitkiler toplama, kurutma, paketleme ve depolama işlemleri sırasında çok yanlışlar yapılmaktadır. Bitkinin şifalı kısmı yaprak veya çiçekleri ise asla Güneş altında kurutulmaz ve mutlaka gölgede kurutulmalıdır. Ayrıca örneğin bitki 5 günde kurudu ise, 2 gün daha kurumada bırakmak mahzurludur, çünkü birleşimindeki eterik yağları kaybettiğinden kalitesi düşer. Sadece bitki kökleri Güneş’te kurutulur ve kurur kurumaz hemen paketlenip depolanması gerekir. Şifalı bitkilerin Aktarlar’da açıkta satılması kalitesini kısa sürede düşürür ve etkisini oldukca azaltır.
Birleşiminde: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.
Araştırmalar: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.
Tesir şekli: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.
Kullanılması:
a) Homeopatide başta verem hastalıklarına özellikle de akciğer; lenf be*zi; beze; kemik; eklem; hüye (haya); ve cinsel organlardaki vereme karşı kullanılır. Ayrıca grip, öksürük, bronşit, bronşiel astıma, astıma, lenf şişmesi ve ağrıları, lenf damarlarının ağrı ve tıkanmasına karşı kullanılır.
b) Halk arasında; öksürük, bronşit, grip, üşütme, şişkinlik, iştahsızlık, romatizma ve guta karşı kullanılır.
Haricen; yara ve çıbanlara karşı lapası yapılarak sarılır.
Açıklama: Verem otu üzerine yapılan homeopatik araştırmalar bu bitkinin vereme karşı etkili olduğunu belgelemişlerdir.
Birleşimindeki iridoitler harpago kökünün birleşimindeki iridoitlerle aynı olup bu nedenle bu bitkinin romatizmaya karşı etkili olması gerekir. Fakat henüz bu yönde araştırmalar yapılmamıştır.
Çay: İki kahve kaşığı ince kıyılmış, kurutulmuş veba otu demliğe konur ve üzerine 300-500 ml kaynar su ilave edilerek 5-10 dakika demlemeye bırakılır ve sonra süzülerek içilir.
Çay harmanları:
Homeopati: Verem otu ince kıyıldıktan sonra 20gr bir şişeye konur ve üzerine 80ml %70’lik alkol ilave edilir, 4-6 hafta bekletildikten sonra süzülerek homeopatide ‘Teucrium Scorodonia’ ismi ile anılan tentür elde edilir. Bu tentürden günde 3-5 defa 10-15 damla alınır.
Hastalığın belirtisi:
1) Burun ve boğazda; kuruma, kaşıntı, batma ve ses kısılması.
2) Kulağın ağrıma, çınlama ve batması gibi his.
3) Acı verici kuru öksürük (balgamsız).
4) İştahsızlık, hazımsızlık ve şişkinlik
5) İç huzursuzluk kalp çarpıntısı, uyku rahatsızlığı
6) Kaslarda veya eklemlerde batıcı, kısa ağrılar (romatizma).
7) Lenf bezleri şişer.
first
previous
